სამუშაო დღე ჯერ არ დაწყებულა, მაგრამ დაღლა უკვე იგრძნობა. ავტობუსში ასვლა ჭირს, ქუჩაში სიგნალები არ წყდება, დარჩენილი რამდენიმე ასეული მეტრის გავლას კი ტროტუარზე გაჩერებული მანქანები ართულებს. ასეთ დილას გაღიზიანება ხშირად გამოუძინებლობას ან უბრალოდ ცუდ განწყობას მიეწერება. გარემო კი, რომელშიც ადამიანი სახლიდან გამოსვლისთანავე ამდენ დაბრკოლებას გადააწყდა, ხშირად ყურადღების მიღმა რჩება.

ურბანული ქაოსი სწორედ ასეთი ყოველდღიური გამოცდილებებისგან შედგება: მგზავრობა, რომლის ხანგრძლივობაც წინასწარ უცნობია; მშენებლობა, რომლის ხმაურიც დახურულ ფანჯარაშიც აღწევს; ქუჩა, სადაც ფეხით გავლას მუდმივი სიფრთხილე სჭირდება. ცალ-ცალკე თითოეული მათგანი შესაძლოა უმნიშვნელო უსიამოვნებად ჩანდეს. პრობლემა მათი განმეორებაა — დღეების, თვეებისა და წლების განმავლობაში.

ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაცია გადაჭარბებულ და ხანგრძლივ ხმაურს ძილის დარღვევას, სტრესსა და დისკომფორტს უკავშირებს. ქუჩიდან შემოსულმა ხმამ შეიძლება სახლს მთავარი ფუნქციაც დაუკარგოს: ადამიანს გაუჭირდეს დასვენება იქ, სადაც განტვირთვის შესაძლებლობა უნდა ჰქონდეს.

ქალაქში დაძაბულობას გაურკვევლობაც ემატება. როდესაც ერთი და იგივე გზის გავლას ხან ოცი წუთი სჭირდება, ხან კი ერთი საათი, დღის დაგეგმვა რთულდება. გამუდმებით ამოწმებ დროს, ცვლი მარშრუტს, ითვლი დაგვიანების წუთებს. სამუშაო შეხვედრამდე ან ბავშვის სკოლიდან გამოყვანამდე დარჩენილი დრო გზაში იხარჯება. საბოლოოდ შეიძლება დანიშნულების ადგილს მიაღწიო, თუმცა ასეთი მგზავრობისგან გამოწვეული გაღიზიანება ხშირად დიდხანს გრძელდება.

ამასთანავე, ქალაქი შეიძლება ხალხით იყოს სავსე, მაგრამ ადამიანური ურთიერთობებისგან — სრულიად დაცლილი. ამიტომ გამწვანება გაცილებით დიდ მნიშვნელობას იძენს, ვიდრე უბრალოდ ქალაქის იერსახის გალამაზებაა. ახლომდებარე პარკი სეირნობის, მოძრაობისა და სხვა ადამიანებთან შეხვედრის საშუალებას იძლევა. ჯანმრთელობის მსოფლიო ორგანიზაციის მიმოხილვის მიხედვით, მწვანე სივრცეებს შეუძლია ხელი შეუწყოს ფსიქოლოგიურ დასვენებასა და სტრესის შემცირებას, წაახალისოს ფიზიკური აქტივობა და სოციალური კავშირები.

ქალაქი, რასაკვირველია, შესაძლებლობებსაც ქმნის — განათლებას, სამსახურს, კულტურულ ცხოვრებას, ადამიანებთან სიახლოვეს. ურბანული ცხოვრება თავისთავად არ ნიშნავს გაუარესებულ მენტალურ ჯანმრთელობას. გადამწყვეტია ის პირობები, რომლებშიც ყოველდღიურობა მიმდინარეობს, და ისიც, აქვს თუ არა ადამიანს დაძაბულობის შემდეგ დასვენების საშუალება.

ამ პირობების გაუმჯობესება მხოლოდ პირად ჩვევებზე ვერ იქნება დამოკიდებული. სტაბილურად მოძრავი საზოგადოებრივი ტრანსპორტი, თავისუფალი ტროტუარი, ღამით დაცული სიმშვიდე და ხელმისაწვდომი მწვანე სივრცე ქალაქის მართვის უშუალო და კონკრეტული ამოცანებია. მათი მნიშვნელობა ყოველდღიურად ჩანს — იმ წუთებში, რომლებიც მგზავრობას აკლდება და დასვენებას ემატება; იმ ეზოში, სადაც ადამიანებს ურთიერთობა შეუძლიათ; იმ ღამეში, რომლის სიმშვიდესაც ქუჩის ხმაური აღარ არღვევს.

ქალაქის დაგეგმარებისას სწორედ ეს ფაქტორებიც უნდა იქნას გათვალისწინებული და ყურადღება უნდა მიექცეს იმას, თუ რამდენად რჩება ადამიანს ენერგია ჩვეულებრივი დღის დასრულების შემდეგ.