2010 წელს კანის კინოფესტივალის მთავარი პრიზი იმ რეჟისორმა აიღო, რომლის სახელისა და გვარის უშეცდომოდ წარმოსათქმელად მაყურებელს წლები დასჭირდა. აპიჩატპონგ ვირასეტაკულის ენიგმურობის მიზეზი მხოლოდ ეს არ ყოფილა. კინოსურათით ბიძია ბუნმი, რომელსაც წინა ცხოვრება ახსოვს მან თანამედროვე კინოში სრულიად განსხვავებული ენა, ფორმა და ხმის დიზაინი წარმოადგინა.

2021 წლამდე, თერთმეტი წლის განმავლობაში, ის სხვა საინტერესო კინოსურათებით საკუთარ გამორჩეულ ტერიტორიას აფართოებდა, სოციალ-პოლიტიკური საკითხების წარმოსაჩენად უცნაურ და არაპირდაპირ ფორმას ირჩევდა.

წელს ისევ საკონკურსო პროგრამაშია. “მეხსიერება” პირველი სურათია, რომელიც რეჟისორმა ტაილანდის გარეთ გადაიღო. ასევე, პირველად ითანამშრომლა ტილდა სიუნტონთან და კიდევ ერთხელ გაგვიყოლა სულის თავგადასავალში.

პოეტური ინდივიდუალობის ნებას დაქვემდებარებული ფსიქოდელიური ნამუშევარი, კოლუმბიაში მცხოვრები ქალის, ჯესიკას ამბავია, რომელიც მედილინში ცხოვრობს და ბაღის ყვავილების ბიზნესი აქვს. სიჩუმით დაპყრობილ სივრცეებს მოულოდნელი, უცნაური, აფეთქების, ან რაღაც მძიმე ნივთის დაცემის ხმა იპყრობს.

ჯესიკა ბოგოტაში დის სანახავად ჩადის, ის საავადმყოფოში ამოუცნობი რესპირატორული დაავადების გამო წევს.

საავადმყოფო, ბიბლიოთეკა, კაფე – ვირასეტაკულის ინტერიერებიც ისეთივე განსაკუთრებულია, როგორც მისი, ადამიანების გვერდით მცხოვრები მოჩვენებები, მცენარეები და ხმები.

გამოჯანმრთელებული დის სანახავად კაფეში მისული ჯესიკა აღმოაჩენს, რომ ის ამოუცნობი ხმა მხოლოდ მას ესმის.

ჯესიკა მეგობრის დახმარებით ხმის ჩამწერ სტუდიაში მიდის, ჰერნანი მას კომპიუტერული პროგრამის საშუალებით, სწორედ იმ ამოუცნობი ხმის ჟღერადობის პოვნაში ეხმარება.

რამდენიმე დღეში ჰერნანის მოსაკითხად მისულ ჯესიკას სტუდიის თანამშრომლები ეტყვიან, რომ არანაირი ჰერნანი იქ არ მუშაობს. რაღაც დროის შემდეგ, ჯესიკა ასაკოვან კაცს გაიცნობს, რომელსაც ასევე ჰერნანი ჰქვია. ის საკუთარი სოფლიდან ფეხს არ იცვლის და ყველა მოგონება ახსოვს. ჰერნანთან საუბრისას ჯესიკას მოგონებების ნაკადი აწყდება, მაგრამ არის თუ არა ეს თავად ჯესიკას მოგონებები? რა კავშირია უცნობ ადამიანებს შორის? გარდაუვალი იყო თუ არა მათი შეხვედრა?

ვირასეტაკულის სინამდვილეც და წარმოსახვითი სამყაროც ვეებერთელა, წამლეკავი წყლის რეზერვუარებს ჰგავს. არ არსებობს ვირასეტაკულის ფილმების გზამკვლევი. ესაა სულის მოგზაურობა ტაილანდელი ოსტატის ბაღში. ერთგვარი სეირნობა და სეირნობისას აღმოჩენილი ყველაზე მთავარი.