ხუთშაბათს ოსკარის ნომინაციები გამოცხადდა და სეზონის ფავორიტმა ფილმებმა დიდი სიყვარული დაიმსახურეს: Sinners და One Battle After Another. თუმცა ყველა კანდიდატს არ ჰქონია ზეიმის საფუძველი. აქ არის The New York Times-ის ანალიზი წლის ყველაზე ხმაურიანი იგნორებისა და მოულოდნელობების შესახებ.

Sinners ისტორიულ მაქსიმუმს აღწევს

მას შემდეგ, რაც 75 წლის წინ All About Eve-მა ოსკარის 14 ნომინაციით რეკორდი დაამყარა (რაც მხოლოდ ტიტანიკმა და La La Land-მა გაიმეორეს), საბოლოოდ წელს ახალი უმაღლესი ნიშნული დაფიქსირდა. ოსკარის ახალი კატეგორიის, კასტინგის დამატებამ Sinners-ს დამატებითი ბიძგი მისცა და ფილმმა რეკორდული, 16 ნომინაცია მოიპოვა, მათ შორის საუკეთესო ფილმისა და რეჟისორის (რაიან კუგლერი) ნომინაციები, ასევე სამი სამსახიობო ნომინაცია მაიკლ ბ. ჯორდანისთვის, ვუნმი მოსაკუსთვის და დელროი ლინდოსთვის.

თუმცა ფაქტი ისაა, რომ Sinners ამ რეკორდს ახალი კატეგორიის გარეშეც მოხსნიდა. ფილმის გამორჩეული ძალა მას ერთადერთ რეალურ კონკურენტად აქცევს, რომელსაც საუკეთესო ფილმის კატეგორიაში One Battle After Another-ის დამარცხება შეუძლია.

Wicked მოლოდინებს ვერ ამართლებს

მაშინ როცა პირველმა Wicked-მა შთამბეჭდავი 10 ნომინაცია მოიპოვა, მათ შორის სინტია ერივოს, მეორეხარისხოვან როლში არიანა გრანდესა და საუკეთესო ფილმის კატეგორიებში, მისმა გაგრძელებამ, Wicked: For Good-მა, გრავიტაციის დაძლევა ვერ შეძლო და ფილმი ყველა კატეგორიაში იგნორირებული დარჩა. შერეული შეფასებებმა და შედარებით სუსტმა სალარო შემოსავალმაც ხელი არ შეუწყო. თუმცა უნდა ითქვას, ოსკარის ამომრჩევლები ისეთ წარმატებულ გაგრძელებებსაც კი, როგორიც დიუნის მეორე ნაწილია, ხშირად უყურებენ დამოკიდებულებით: "ეს უკვე ნანახი გვაქვს". ის დრო, როცა ფრენჩაიზები, ბეჭდების მბრძანებლის მსგავსად, ყოველი ახალი ნაწილით უფრო მეტ ძალას იკრებდნენ, აშკარად წარსულში დარჩა.

One Battle After Another ბრძოლას აგებს

ჯილდოების სტრატეგები დიდ დროს ხარჯავენ იმაზე კამათში, მსახიობი მთავარ კატეგორიაში წარადგინონ თუ მეორეხარისხოვანში. ამ სეზონის ყველაზე თვალსაჩინო მაგალითი ჩეიზ ინფინიტი იყო, რომელიც One Battle After Another-ში ლეონარდო დიკაპრიოს პერსონაჟის ქალიშვილს ასრულებს. ის ფილმში შედარებით გვიან ჩნდება, რაც მეორეხარისხოვან კატეგორიას უფრო ლოგიკურს ხდიდა, თუმცა წლევანდელი საუკეთესო მსახიობი ქალის კატეგორია იმდენად სუსტად გამოიყურებოდა, რომ Warner Bros.-მა მისი წარდგენა მთავარ კატეგორიაში გადაწყვიტა, მით უმეტეს, რომ ეს გადაწყვეტილება მეორეხარისხოვან როლში ფილმის გამორჩეული ვარსკვლავისთვის, ტიანა ტეილორისთვის ათავისუფლებდა სივრცეს.

საბოლოოდ კი ინფინიტის ხმები ორივე კატეგორიაში გაიყო და ვერც ერთში ვერ მოხვდა, ზუსტად ისე, როგორც Hamnet-ის ვარსკვლავი პოლ მესკალი, რომელიც მეორეხარისხოვან კატეგორიაში იგნორირებული დარჩა, მიუხედავად იმისა, რომ მთავარ როლზეც სრულიად დამაჯერებლად შეიძლებოდა მისი წარდგენა.

პალმის რტოს გამარჯვებული გზას ასცდა

მას შემდეგ, რაც 2020 წელს Parasite-მა ერთდროულად მოიპოვა პალმის რტო და ოსკარი საუკეთესო ფილმისთვის, კანის კინოფესტივალსა და აკადემიას შორის კავშირი სულ უფრო მჭიდრო გახდა: ბოლო სამი პალმის რტოს მფლობელმა ფილმმა რეჟისორისა და საუკეთესო ფილმის ნომინაციებიც მიიღო.

რადგან ყველა მათგანი სტუდია Neon-მა გამოუშვა, საფუძვლიანი მოლოდინი არსებობდა, რომ ამავე დისტრიბუტორის კანის ახალი გამარჯვებული, It Was Just An Accident ამ ტრადიციას გააგრძელებდა. თუმცა, მიუხედავად იმისა, რომ ირანულმა დრამამ ოსკარზე საერთაშორისო ფილმისა და ორიგინალური სცენარის ნომინაციები მიიღო, საუკეთესო ფილმის კატეგორიაში მას Neon-ის ორი სხვა ფილმმა (Sentimental Value და The Secret Agent) აჯობა.

საუკეთესო მსახიობი კაცის კატეგორია: ნამდვილი ხოცვა-ჟლეტა

წლევანდელი საუკეთესო მსახიობი კაცის კონკურენცია იმდენად ძლიერი იყო, რომ რამდენიმე ვერ მოხვედრილი კანდიდატი სხვა ნებისმიერ წელს უპირობო ფავორიტი იქნებოდა.

Bugonia-ს ვარსკვლავმა ჯესი პლემონსმა მსახიობთა გილდიის ნომინაცია მიიღო და, სავარაუდოდ, საბოლოო ხუთეულთან ძალიან ახლოს იყო, მით უმეტეს, რომ ფილმმა სხვა კატეგორიებშიც კარგად იასპარეზა. Train Dreams-მა ოთხი ნომინაცია მოიპოვა, თუმცა ჯოელ ედგერტონი, რომელიც თითქმის ყველა სცენაშია, ნომინანტთა სიიდან ამოვარდა. ასევე, არაერთმა დიდმა ვარსკვლავმა, რომლებმაც შემოდგომის ფესტივალებზე დიდი ყურადღება მიიპყრეს, მათ შორის დუეინ ჯონსონმა (The Smashing Machine), ჯორჯ კლუნიმ (Jay Kelly) და ჯერემი ალენ უაითმა (Springsteen: Deliver Me From Nowhere), ახალი წლის დადგომასთან ერთად ინერცია დაკარგეს და საბოლოო ხუთეულში ვერ მოხვდნენ.

ოსკარის ფავორიტი ყურადღების მიღმა რჩება

25 წლის ასაკში ჯენიფერ ლოურენსი ყველაზე ახალგაზრდა მსახიობი გახდა, რომელმაც ოსკარის ოთხი ნომინაცია მოიპოვა და ეს შთამბეჭდავი სერია, Silver Linings Playbook-ისთვის მოპოვებული გამარჯვებით დასრულდა. თუმცა მას შემდეგ ლოურენსს ნომინაცია აღარ მიუღია და ვერც ფილმში Die My Love მისი დადებითად შეფასებული შესრულება, (სადაც ის განაწყენებულ ახალ დედას ასრულებს), გახდა ძველი წარმატებების დაბრუნების მიზეზი.

შესაძლოა, მარტინ სკორსეზეს ახალმა ფილმმა What Happens at Night, რომელსაც ის წელს ლეონარდო დიკაპრიოსთან ერთად გადაიღებს, დააბრუნოს ლოურენსი აკადემიის ამომრჩეველთა ყურადღების ცენტრში.

ქეით ჰადსონს ნამდვილად აქვს მიზეზი, იმღეროს

მიუხედავად იმისა, რომ საუკეთესო მსახიობი ქალის კატეგორიამ გვერდი აუარა ისეთ სახელებს, როგორებიც არიან ჯენიფერ ლოურენსი, ჩეიზ ინფინიტი, სინტია ერივო და The Testament of Ann Lee-ის ვარსკვლავი ამანდა სეიფრიდი, ერთმა ნომინანტმა სწორ დროს მოახერხა წინ წამოწევა, ქეით ჰადსონმა, რომელიც ჰიუ ჯეკმანთან ერთად ნილ დაიმონდის სიმღერებს ასრულებს ფილმში Song Sung Blue. მსახიობმა მთელი სეზონი აქტიურად იმუშავა, ფილმის ჩვენებებს ესწრებოდნენ ოსკარის მფლობელი ვარსკვლავები, მათ შორის დიკაპრიო და ალ პაჩინო. ფილმის მოკრძალებულმა, თუმცა ღირსეულმა სალარო შედეგმაც თავისი როლი ითამაშა.

გილერმო დელ ტორო ნომინაციის მიღმა დარჩა

ოსკარის ამომრჩევლებს გილერმო დელ ტორო ძალიან უყვართ, ის საუკეთესო რეჟისორის კატეგორიაში გამარჯვებულია ფილმისთვის The Shape of Water. ვისაც კი ოდესმე კითხვა-პასუხის სესიებზე მისი ენერგიული გამოსვლები მოუსმენია, მისთვის ხმის მიცემისთვის მზადადაა. თუმცა წელს ეს კეთილგანწყობა თავად მას არ შეეხო: მიუხედავად იმისა, რომ Frankenstein-მა ცხრა ნომინაცია მოიპოვა, რეჟისორის კატეგორიაში დელ ტორო არ მოხვდა. (სავარაუდოდ მის ადგილს Sentimental Value-ის რეჟისორი, იოაკიმ ტრიერი დაეუფლა.) შესაძლოა, ფილმის ვიზუალური ეფექტების კატეგორიაში იგნორირებაც მინიშნებაა, რომ მიუხედავად სიყვარულისა, ამომრჩევლებს გარკვეული შენიშვნები მაინც ჰქონდათ.

F1 უკნიდან შემოიპარა

ბოლო კვირებში, როცა საუკეთესო ფილმის სია ყალიბდებოდა, ცხრა ნომინანტი თითქმის გადაწყვეტილი ჩანდა, ხოლო მეათე ადგილისთვის სრული ქაოსი იყო. იქნებოდა ეს Weapons, დიდი ჰიტი ემი მედიგანის მეორეხარისხოვანი როლის შანსებით? ან Blue Moon, რომელმაც სცენარისა და ითან ჰოუკის ნომინაციები მოიპოვა? არა. საბოლოოდ, ამომრჩევლებმა მხრები აიჩეჩეს და აირჩიეს F1, ხმაურიანი, მანქანებიანი ფილმი, რომელმაც სეზონის განმავლობაში მხოლოდ პროდიუსერთა გილდიის ნომინაცია მიიღო და სხვა არც ერთ "ზედა დონის" კატეგორიაში არ მოხვედრილა.

რას ვაკეთებთ საერთოდ? იმ სამყაროში, სადაც It Was Just An Accident საუკეთესო ფილმში ვერ მოხვდა, ჩვენ ვნომინირებთ F1-ს — უაზრო ფილმს რბოლაზე, რომელსაც პრაქტიკულად არაფერი აქვს, გარდა ტეიტ მაკრეის ერთი მხიარული სიმღერისა და ბრედ პიტის წელზევით შიშველი უსასრულო კადრებისა? დროა წითელი დროშა ავაფრიალოთ.

ასევე ნახეთ: ოსკარი 2026-ის ნომინანტების ვინაობა ცნობილია

• ოქროს გლობუსი 2026-ის გამარჯვებულები დასახელდნენ — ნახეთ სრული სია