სამი ილინოისელი ფოტოგრაფის გამოფენაზე წარმოდგენილი ნამუშევრები ამერიკული ქალაქებისა და პატარა დასახლებების ღამის ატმოსფეროს ასახავს. რობინ ბეილი, ჯიმ ჰილი და დეივ ჯორდანო უჩვეულოდ დამაინტრიგებელ კონტრასტებსა და დამოუკიდებელ ბიზნესებს ასახავენ — ისეთებს, რომლებიც ათწლეულების ცვლილებებს გადაურჩნენ, მიჩიგანიდან ოჰაიომდე. შუადასავლეთის ღამეები 8 სექტემბრამდე იქნება გამოფენილი კალიფორნიის ქალაქ კარმელ-ბაი-დე-სიში, ფოტოგრაფიული ხელოვნების ცენტრში.

"იმის გამო, რომ აქ არ დავბადებულვარ, ყოველთვის გარიყული, თუმცა გარკვეულწილად ამ დასახლების ნაწილიც ვიყავი. ჩემი სერია — "პატარა ადგილები" — ჩემთვის არის საშუალება იმისა, რომ უკეთ გავიგო და დავაფასო ჩემი ცხოვრების ის ნაწილი, რომელიც ქალაქში გადასვლასთან ერთად დასრულდა".

"ეს გადარჩენილების ამბავია — იმ შენობებისა და დასახლებების ამბავი, რომლებიც რაღაცნაირად გადარჩნენ ეკონომიკური ვარდნის მუდმივი წნეხის, ურბანული აღორძინების, ნგრევისა და შუა დასავლეთის განსაკუთრებული იდენტობის გაქრობის ფონზე".

"1982 წლიდან შეერთებულმა შტატებმა რძის ფერმების დაახლოებით 80% და ღორის ფერმების 90% დაკარგა, რამაც დააჩქარა ნაკლები რაოდენობის, მაგრამ დიდი ფერმების შექმნის ტენდენცია. ვინაიდან სასოფლო წარმოება მეტად კონსოლიდირებული ხდება და ქსელური მაღაზიები ვითარდება, ადგილობრივი ბიზნესი იზღუდება. სასოფლო-სამეურნეო რესურსებით მდიდარი პატარა დასახლებებისთვის საკუთარ თავში ხელახალი პოტენციალის აღმოჩენა გამოწვევად იქცა".

"შავ-თეთრი ფერი ამ სურათებს, როგორც მიმქრალი წარსულის გადმონაშთებს, სიმბოლურ მნიშვნელობას ანიჭებს. ეს სურათები დროისა და სივრცის ვიზუალურ ამბავს ინახავენ".

"ეს ფოტოები წარმოადგენენ ვიზუალურ დოკუმენტებს, რომლებიც ადგილობრივთა შეუპოვრობაზე მოგვითხრობენ. რიგითი მაღაზიის ოპერატორი თუ სახლის მფლობელები — ყველანი გადაურჩნენ ეკონომიკური კეთილდღეობისა და შესაძლებლობებისგან დაცლილ პოსტ-ინდუსტრიულ ქალაქში ცხოვრების გრძელ და რთულ გზას".

"მარცვლეულის ანთებული ცისტერნები, რომლებიც ღამით მიმდებარე დასახლებებს გადმოჰყურებენ — რეგიონის უხვმოსავლიანობას განასახიერებს. შორეული ცის წყვდიადი უკეთ გამოკვეთს პატარა ქალაქების იზოლირებულობას და მათთვის სახასიათო მოწყენილობას სილამაზედ გარდაქმნის".

"ეს უბრალო, მშვიდი სცენა მოკრძალებისა და დახვეწილობის განცდას აღვიძებს, რაც მნახველს საშუალებას აძლევს დააფასოს ყოველდღიურობა — შეზავებული ბრძოლით, სილამაზით, ინტერესით, იუმორითა და სიყვარულით".

"ამ ფოტოების ღამით გადაღება მხოლოდ იმის გამო არ გადამიწყვეტია, რომ მათი უჩვეულო სინათლეში წარმოჩენით ხაზი გავუსვა მათ მდებარეობას, არამედ იმიტომაც, რომ შემექმნა სიჩუმისა და სიმშვიდის მომენტი. წარსულის, აწმყოსა და მომავლის ფრაგმენტები ყურადღებით გასააზრებლადაა წარმოდგენილი".

"ეს დაწესებულებები — დიდი თუ პატარა — დეტროიტის უწყვეტი ისტორიის ერთგვარ მარკერებად იქცნენ. ქალაქის მაცხოვრებლების სიმტკიცეს — რითაც ისინი ცდილობენ იმ სოციალური და ეკონომიკური ქსოვილის შენარჩუნებას, რაც ქალაქს ჯერ კიდევ დარჩენია — სწორედ ეს შენობები ადასტურებს".