მამების ლოგიკა ამოუხსნელი ფენომენია. რამეს სთხოვ და მაგ სურვილის ასრულების გზას ეგრევე იპოვიან, მაგრამ, აბა, შინაური ცხოველის მოყვანა უხსენე?!

წარმოგიდგენთ 30 სასაცილო მიმს იმაზე, თუ რამდენად მარტივად ავიწყდებათ მამებს ის, რაზეც რამდენიმე დღის წინ დაიფიცეს, რომ "არასდროს დათანხმდებიან".

1. მამა: იცოდე, ამ ქუჩის კატას არ ვაჭმევთ. ასევე მამა: ეზოში თბილი სახლი მოვუწყე და კამერაც დავუყენე, ყოველ ღამით რომ თვალი ვადევნოთ, ხომ კარგადაა.

2. "არაა, ვერ დავიტოვებთ", — მამაჩემი 10 თვის წინ.

3. რამდენი არ ვეხვეწე, მაგრამ პატარაობაში შინაური ცხოველი არ მომაყვანინა. ახლა კი ჩემს კატას მიათრევს ყუთით ("ფისოს მატარებელი" დაარქვა თვითონვე) და მატარებლის ხმებს გამოსცემს, თან ბავშვივით იცინის.

4. მამა ადრე: "იცოდე, როცა წახვალ, ესეც წაიყვანე". მამა ახლა: "მოიცა, მიგყავს?"

5. "ფეხებში უნდა მომედოს სულ და დამებიჯება"

6. გამოვიჭირე, როგორ ეხუტებოდა ძაღლს, რომლის ყოლაც არ უნდოდა. თავისი პირადი სიმღერაც კი დაუწერა და უმღერის ხოლმე.

7. ძაღლი არასდროს უნდოდა. ოთხი დღის შემდეგ ცუგა მას ინსულტისგან გამოჯანმრთელებაში დაეხმარა.

8. მამა: "ამ სახლში ცხოველის ადგილი არ არის!"; ასევე მამა:

9. არასდროს უყვარდა ძაღლები, არასდროს. ახლა იუკი გემით დაჰყავს ხოლმე და სულ ელაპარაკება.

10. მამაჩემმა (79) ჯერ "არ მინდა ეგ წყეული კატაო", ახლა კიდე ყოველ ღამით ხელში იყვანს და "მის ოთახში" მიჰყავს.

11. მის დასარწმუნებლად 3 წელი დამჭირდა, მე უფრო კატები მიყვარსო. ბოლოს დამთანხმდა იმ პირობით, რომ ლეკვი საწოლზე და ავეჯზე არ ავიდოდა. ახლა ყოველ დილით ასე არიან.

12. მამა: "ძაღლი არ მინდა!"; ასევე მამა: "გასტონს თავისი საწოლი და მაგიდა სჭირდება"

13. მამაჩემმა ძაღლს, "რომელიც არ უნდოდა", ჩემი ბავშვობის კაბა ჩააცვა, რომელსაც პირველი შვილიშვილისთვის ინახავდა.

14. დიდად არ მინდოდა კატა (ვერც კი ვეფერები), მაგრამ ახლა ლუნასთან ერთად დღეში ერთხელ მაინც ვუყურებ ხოლმე კატების ვიდეოებს.

15. მამაჩემი, რომელსაც კატები ეზიზღებოდა, და ლაინუსი, ჩემი კატა

16. მამაჩემი: "ვერ დავაბრუნებთ??? თუ დავიტოვეთ, ავეჯზე ავა და არც კი მინდა, რომ შევეხო". მამაჩემი რამდენიმე დღის შემდეგ: "მოდი, ეს ბალიში მივწიოთ, რომ უფრო დაეტიო. მყუდროდ ხარ, ფისო? ერთად წავიკითხოთ"

17. კატები არასდროს უყვარდა. ახლა მეუბნება, რომ ყველა ფისოს თავისებური მოფერება უყვარს და მამიკოსთან ყოფნისას ყველანი ჭკვიანურად იქცევიან და არ ჩხუბობენ. ვერ გავიგე, ვინ ვინ გაწვრთნა

18. მამას ძაღლი არ უნდოდა. მამა და ძაღლი:

19. მამაჩემს ძაღლი არ უნდოდა. თავშესაფარში ეს ცუგა რომ ჩაუჯდა კალთაში, ტირილი აუტყდა. კეთილი იყოს შენი თათი ჩვენს სახლში, ბენი!

20. მამაჩემი წუწუნებს, რომ რემუსი ყოველთვის უჯდება კალთაში. მშურს-მეთქი რომ ვუთხარი, ასე გაეცინა:

21. მამაჩემი, რომელსაც შინაური ცხოველები არ უნდოდა, ვეტერინართან პირველი ვიზიტისას შეშინებულ ლეკვს ეფერება

22. მამაჩემი: არ მინდა შინაური ცხოველი, გული ნუ გამიწყალე. ასევე მამაჩემი: წადი რა სადმე დასასვენებლად, რომ ისევ ჩემს შვილიშვილთან დავრჩე

23. მე კატები მიყვარსო, გაიძახოდა. ახლა: "პენი სადაა? პენი მომიყვანეთ! ჩემი ცუგას გარეშე ვერ დავიძინებ!"

24. "კატა არასდროს გვეყოლება", — ჩემი ქმარი

25. მამაჩემი მას შემდეგ, რაც თქვა: "საწოლიდან გაათრიე ეგ წყეული კატა"

26. მამაჩემს რომ კითხო, ჩვენი ძაღლი არ უყვარს, მაგრამ ეს სახლი კი მოუწყო. ეს თუ არაა სიყვარული, აბა რა არის?

27. "იცოდე, ახალ ლეკვს თუ იყიდი, არ მინდა, მაგასთან რამე მქონდეს საერთო. გარეთ არ გავუშვებ, არ შევეხები, არ ვაჭმევ. მთლიანად შენი პასუხისმგებლობა იქნება. ჩემთან არაფერ შუაშია. შევთანხმდით?"

28. მამაჩემი ოფიციალურად შემოუერთდა ძაღლების კლუბს. ასე თქვა, დღეს სახლში ძაღლს არ წავიყვანთო. რამდენიმე საათში:

29. წარმოგიდგენთ მამაჩემს, რომელსაც ძაღლი არ უნდოდა

30. "ძაღლს არასდროს დავუშვებ ჩემს მანქანაში ან საწოლზე", — მამაჩემი