25 წლის პარაპლეგიით დაავადებულმა და სექსუალური ძალადობის მსხვერპლმა ნოელია კასტილიო რამოსმა სიცოცხლე ევთანაზიით დაასრულა.

ნოელია 13 წლის ასაკიდან ფსიქიატრიულ მკურნალობას გადიოდა. მას დადგენილი ჰქონდა ობსესიურ-კომპულსიური აშლილობა (OCD) და მოსაზღვრე პიროვნული აშლილობა (BPD).

მიუხედავად იმისა, რომ ნოელა 25 წლის იყო, ორჯერ გახდა ორჯერ გახდა სექსუალური ძალადობის მსხვერპლი — პირველად ის ყოფილმა შეყვარებულმა გააუპატიურა, ხოლო მეორედ, 2022 წელს, სამმა ბიჭმა. ეს ნოელიას ცხოვრების გარდამტეხი მომენტი იყო — იმავე წელს მან თვითმკვლელობა სცადა და საცხოვრებელი კორპუსის მე-5 სართულიდან გადახტა, რის შედეგადაც წელს ქვემოთ პარალიზებული დარჩა.

თვითმკვლელობის მცდელობის შემდეგ ეტლს მიჯაჭვული ნოელია მუდმივ ტკივილში იყო. 18 თვის შემდეგ მან ესპანეთის ევთანაზიის კანონი გამოიყენა, რათა სიცოცხლის დასრულების ოფიციალური ნებართვა მოეპოვებინა.

თუმცა, ნოელიას მიერ ევთანაზიის უფლების გამოყენებას ეწინააღმდეგებოდა მამამისი, რომელსაც მხარს უჭერდა ულტრაკონსერვატიული ჯგუფი ქრისტიანი იურისტები. ისინი ამტკიცებდნენ, რომ კასტილიოს ფსიქიატრიული მდგომარეობიდან გამომდინარე, მას არ შეეძლო გააზრებული და ინფორმირებული გადაწყვეტილება მიეღო საკუთარი სიცოცხლის დასრულების შესახებ.

თითქმის 2-წლიანი სასამართლო დავების შემდეგ, მარტის დასაწყისში, ადამიანის უფლებათა ევროპულმა სასამართლომ უარყო კასტილიოს მამის მოთხოვნა ევთანაზიის პროცესის შეჩერების თაობაზე.

26 მარტს ნოელიას სურვილი დაკმაყოფილდა — მან სიცოცხლე ბარსელონას პროვინციის სამედიცინო დაწესებულებაში ევთანაზიით დაასრულა.

ნოელიას შემთხვევამ საზოგადოების ყურადღება მიიპყრო და ისინი ევთანაზიის საკითხზე აალაპარაკა. ესპანეთი 2021 წელს მე-4 ევროკავშირის ქვეყანა გახდა, რომელმაც ევთანაზია ლეგალური გახადა. ესპანეთის ჯანდაცვის სამინისტროს უახლესი მონაცემებით, 2021 წლის ივნისიდან 2024 წლის ბოლომდე ევთანაზიით სიცოცხლე 1123-მა ადამიანმა დაასრულა.

კანონის თანახმად, ნებისმიერ სრულწლოვან პირს, რომელსაც სამედიცინო წესით დადასტურებული "მძიმე და განუკურნებელი სენი ან სერიოზული, ქრონიკული და შეზღუდული შესაძლებლობების გამომწვევი მდგომარეობა" აქვს, შეუძლია, რომ მოითხოვოს ევთანაზია, თუკი განაცხადის შეტანისას ქმედითუნარიანი და საღად მოაზროვნეა.

"ყოველთვის მარტოსულად ვგრძნობდი თავს, რადგან არასდროს ესმოდათ ჩემი... სანამ ევთანაზიაზე განაცხადს შევიტანდი, ჩემი სამყარო ძალიან ბნელი იყო და ძალიან ბნელ დასასრულს ვხედავდი. არ მქონდა მიზნები, არანაირი მისწრაფება, არაფერი — და არც ახლა არ მაქვს... ვნახოთ, თუ შევძლებ ახლა დასვენებას, რადგან მეტი აღარ შემიძლია. აღარ შემიძლია ამ ოჯახთან ერთად ყოფნა, აღარ შემიძლია ტკივილის ატანა და იმ ყველაფერთან გამკლავება, რაც ჩემს გონებას ტანჯავს," — ჰყვებოდა ახალგაზრდა ქალი.

კასტილიომ აღნიშნა, რომ ეს გადაწყვეტილება მხოლოდ საკუთარი თავისთვის მიიღო და არ სურს, რომ ვინმემ მისი ამბავი სამაგალითოდ მიიღოს.

ქრისტიანი იურისტების ორგანიზაციამ კასტილიოს სიკვდილის შემდეგ საავადმყოფოსთან პრესკონფერენცია გამართა და კიდევ ერთხელ დააფიქსირა თავისი უარყოფითი დამოკიდებულება ევთანაზიის შესახებ კანონის მიმართ: "ევთანაზიის შესახებ კანონი უნდა გაუქმდეს. თითოეული სიცოცხლე უნდა იყოს დაცული და არა ბედის ანაბარა მიტოვებული."