ბოლო დღეებში სოციალურ ქსელებს თვალს თუ ადევნებთ, აუცილებლად ნახავდით ფოტოებსა და ვიდეოებს დეა კულუმბეგაშვილის ფილმის, აპრილის, პრემიერიდან, რომელიც ვენეციის კინოფესტივალზე შედგა. ჩვენი ქვეყნისთვის ეს საერთაშორისო წარმატება განსაკუთრებით სასიხარულო იმიტომაა, რომ აპრილი ფესტივალის მთავარ ჯილდოზეა წარდგენილი მსოფლიოში ცნობილ ისეთი გენიალურ რეჟისორების ფილმებთან ერთად, როგორებიც არიან პედრო ალმოდოვარი, ლუკა გუადანინო, ლუის ორტეგა, ბრეიდი კორბეტი და ა.შ.

დეა კულუმბეგაშვილი პირველი რეჟისორი არაა, რომელმაც ვენეციის კინოფესტივალზე საქართველოს სახელით ფილმი წარადგინა. გვინდა, გაგაცნოთ ის რეჟისორები, რომელთა უნიკალური ნამუშევრებიც ვენეციის კინოფესტივალზე გაიტანეს და რომელთაც აღიარება და ოვაციები მთელი მსოფლიოსგან დაიმსახურეს:

ლანა ღოღობერიძე

ფოტო: პუბლიკა

ლანა ღოღობერიძე ცნობილი ქართველი რეჟისორია, რომელმაც საბჭოთა პერიოდის ცენზურისა და შეზღუდული კინემატოგრაფიული რესურსების მიუხედავად, ქართულ კინოს საერთაშორისოდ გაუთქვა სახელი და მრავალი შედევრი შექმნა. მისი ფილმები ეხმიანებიან ფემინიზმის, სოციო-კულტურული პრობლემებისა და ცხოვრების სევდანარევი მშვენიერების ამსახველ ნარატივებს. ლანა ღოღობერიძის ფილმი ვალსი პეჩორაზე 1992 წლის ვენეციის კინოფესტივალზე იყო წარდგენილი და მთავარი ჯილდო — ოქროს ლომი მოიპოვა.

ოთარ იოსელიანი

ფოტო: Netgazeti

ოთარ იოსელიანის სახელი კინოს ჭეშმარიტი ენთუზიასტებისთვის არა მხოლოდ საქართველოში, არამედ მსოფლიოს ყველა კუთხეშია ცნობილი. ამბის ვიზუალური თხრობის მისეული უნიკალური ხერხები და სულში ჩამწვდომი, მელანქოლიური ემოციების, წარმოსახვის უნარის აღმძვრელი სიუჟეტები უამრავ კონკურსსა და კინოფესტივალზეა სათანადოდ დაფასებული. გამონაკლისი არც ვენეციის კინოფესტივალი ყოფილა — მისი ფილმი მთვარის ფავორიტები 1984 წელს ჟიურის რჩეული ფილმი გახდა და განსაკუთრებული პრიზიც დაიმსახურა, რის შემდეგაც მისი ნამუშევრები მაყურებელს ვენეციის კინოფესტივალზე მუდამ წარედგინებოდა. ოთარ იოსელიანმა ვენეციის კინოფესტივალის ჟიურის ჯილდო 1992 წელსაც დაიმსახურა ფილმისთვის და იქმნა ნათელი.

მიხეილ ჭიაურელი

ფოტო: art.gov.ge

მიხეილ ჭიაურელი ქართული კინოს ერთ-ერთი ენიგმატური პერსონაა — ერთი მხრივ სტალინის მეხოტბე, მეორე მხრივ კი პროგრესული სტილის მქონე რეჟისორი. მიუხედავად იმისა, რომ არტისტული თავისუფლება საბჭოური იდეოლოგიითა თუ აკრძალვებით ეზღუდებოდა და მისი ნამუშევრები რკინის ფარდის მიღმა მზადდებოდა, მიხეილ ჭიაურელმა ვენეციის VII საერთაშორისო კინოფესტივალზე უდიდეს წარმატებას მიაღწია და ფილმისათვის ფიცი მთავარი პრიზი, ოქროს ლომი და საპატიო დიპლომი დაიმსახურა.

ფაქტია, რომ ქართული კინო მუდამ იწვევდა მაყურებლის აღფრთოვანებას, ქართველი არტისტები კი მსოფლიო კინემატოგრაფიულ რუკაზე ჩვენი პატარა ქვეყნის ადგილსამყოფელს ყველას აგებინებენ. დეა კულუმბეგაშვილის ფილმი კიდევ ერთი დამადასტურებელი მაგალითია იმისა, რომ ქართული კინო ცოცხალი, დამოუკიდებელი და მრავლისმთქმელია.