რატომ არის მნიშვნელოვანი: 14 მაისს თურქეთში საპარლამენტო და საპრეზიდენტო არჩევნები ჩატარდა.

  • ქვეყანა ისტორიული არჩევანის წინაშე დგას: პრეზიდენტობის ორი ძირითადი კანდიდატი განვითარების მკვეთრად განსხვავებულ გზებზე საუბრობს.
  • მოსალოდნელია, რომ არჩევნები განსაზღვრავს ქვეყნის როლს ნატოს ალიანსში, მის ურთიერთობას აშშ-თან, ევროკავშირთან და რუსეთთან, მიგრაციის პოლიტიკას, ანკარას როლს უკრაინის ომში და სხვა მნიშვნელოვან უსაფრთხოების ასპექტებს.

ძირითადი კანდიდატები: მოქმედი პრეზიდენტის მთავარი კონკურენტი, ოპოზიციური სპექტრის საერთო კანდიდატი ქემალ ქილიჩდაროღლუა, მეტსახელად "თურქი განდი".

  • ის მთავარ ოპოზიციურ რესპუბლიკურ სახალხო პარტიას (CHP) ხელმძღვანელობს და წინასწარი გამოკითხვებით, რეჯეფ თაიფ ერდოღანთან შედარებით მცირე უპირატესობა ჰქონდა.

  • მას სურს თურქეთი ევროკავშირში გაწევრიანების პროცესს დაუბრუნოს და აშშ-თან სამხედრო კავშირები აღადგინოს.

  • მიუხედავად იმისა, რომ თურქეთი ნატოს თავდაცვითი ალიანსის ნაწილია, ერდოღანის დროს ქვეყანას მჭიდრო კავშირები აქვს ჩინეთთან და რუსეთთან.

  • ქილიჩდაროღლუ კი ირწმუნება, რომ მისი გამარჯვების შემთხვევაში თურქეთში საპარლამენტო მმართველობა იქნება, სადაც პარლამენტი და პრემიერმინისტრი უფლება-მოვალეობებს გაინაწილებენ.
  • 20-წლიანი მმართველობის შემდეგ ერდოღანი თურქეთს ექვსი მილიონი სამუშაო ადგილის შექმნას და მრავალმხრივ განვითარებას ჰპირდება.

წინასწარი შედეგებით, საპრეზიდენტო არჩევნებში 50%-იანი ბარიერი ვერცერთმა კანდიდატმა ვერ გადალახა, რაც იმას ნიშნავს, რომ 28 მაისს, თურქეთში არჩევნების მეორე ტური გაიმართება.

  • ხმების 99,38%-ის დათვლის შემდეგ რეჯეფ ტაიპ ერდოღანს 49,42% აქვს, მის მთავარ კონკურენტს კი — 44,95%.
  • ერდოღანი მარცხდება სამ უდიდეს ქალაქში: ანკარაში, იზმირსა და სტამბოლში.
  • რაც შეეხება საპარლამენტო არჩევნებს, ერდოღანის პარტიას ახლა საკანონმდებლო ორგანოში 266 დეპუტატი ეყოლება, მთავარ ოპოზიციური ერთობას, ეროვნულ ალიანსს კი — 169.
  • საპრეზიდენტო და საპარლამენტო არჩევნების საბოლოო შედეგები 19 მაისს გამოქვეყნდება.