ნატალი პორტმანი

21 Nov. 2017, 13:11

როდესაც ყველამ თავისი ისტორიების მოყოლა დაიწყო, ვიფიქრე: ვაუ, კარგია, რომ მე ეს არ დამმართნია. შემდეგ კი ვუთხარი ჩემს თავს: კარგი, ჩემზე არასდროს უძალადიათ, თუმცა დისკრიმინაციისა და შევიწროების მსხვერპლი ყოველთვის ვხდებოდი. ვფიქრობდი, ჩემს გონებაში კი უამრავი ფაქტი ამოტივტივდა და მივხვდი, რომ ჩემზე ძალადობის ასამდე ისტორია მახსენდება. ჩვენ ყველა გავმხდარვართ რაიმე სახის ძალადობის მსხვერპლი. მახსოვს ერთხელ, როგორ შემომთავაზა ერთ-ერთმა პროდიუსერმა მისი კერძო თვითმფრინავით მგზავრობა, როდესაც მივედი, ჩვენ მარტო აღმოვჩნდით, ბორტზე კი მხოლოდ ერთი საწოლი იყო გამზადებული. არაფერი გვქონია, რადგან მე ვუთხარი, რომ თავს კომფორტულად არ ვგრძნობდი. მან გაიგონა რაც ვუთხარი, მაგრამ ეს მაინც არ იყო ნორმალური, ხომ ხვდებით რისი თქმაც მსურს? შეშინებული ვიყავი, წარმოიდგინეთ ეს ისეთივე რამეა, როდესაც ღამე, საშიშ ქუჩაზე მარტო გიწევს გავლა. დარწმუნებული არ ვარ, რომ ამ გრძნობას ბიჭები გაიგებენ. 


კომენტარები

კვირის ტოპ-5

  1. ქვიზი: გამოიცანი ქალაქი წყლის მიხედვით
  2. ქვიზი: რამდენად არჩევ ვარჯიშთან დაკავშირებულ მითებს რეალობისგან
  3. მკვლევრებმა ადამიანების აზროვნების 4 ტიპი გამოავლინეს — რომელი ხარ შენ?
  4. ქვიზი: უმკლავდები თუ ვერა ზაფხულის სიცხეს?
  5. ქვიზი: გამოიცანი ჰარი პოტერის პერსონაჟი როულინგის ილუსტრაციით

გირჩევთ

ახლა კითხულობენ

რატომ არის უბრალო სალათაც კი უფრო გემრიელი, როცა მას საყვარელ თეფშზე დებ?

კარადას რომ გამოაღებ, უამრავი ჭურჭლიდან, სავარაუდოდ, მაინც ყოველთვის იმ ერთს ირჩევ, რომელიც ყველაზე მეტად გიყვარს.…