3 თებერვალს ჯანდაცვის სამინისტროსთან საპროტესტო აქცია გაიმართა. მომიტინგეებმა გააპროტესტეს გულგრილი დამოკიდებულება, რომელსაც სახელმწიფო დევნილების მიმართ იჩენს — დამოკიდებულება, რომელსაც კიდევ 2025 წლის 1 თებერვალს კიდევ ერთი ადამიანი ემსხვერპლა — 2025 წლის 27 იანვარს, დევნილმა ზამირ კვეკვესკირმა დევნილთა სააგენტოსთან თავის დაწვა სცადა, მიღებული დაზიანებების შედეგად კი 1 თებერვალს საავადმყოფოში გარდაიცვალა.

საპროტესტო აქციის მონაწილეებმა აღნიშნეს, რომ ზამირ კვეკვესკირის შემთხვევა არ არის განცალკევებით მდგომი ტრაგედია — წლების განმავლობაში პროტესტის ამ უმძიმეს ზომას არაერთმა დევნილმა მიმართა. აქციაზე ეს ადამიანებიც გაიხსენეს:

• 2010 წელს დევნილი ქალი, ნანა ფიფია, გარდაიცვალა. მან დევნილთა სამინისტროს შენობასთან თავი დაიწვა;
• 2012 წელს თავის დაწვა სცადა ვახტანგ ჭანტურიამ, დევნილთა სამინისტროს შენობასთან;
• 2014 წელს ფოთში, დევნილმა ქალმა, დალი აბურჯანიამ, თავის დაწვა სცადა;
• 2022 წელს დევნილი კაცი, ზურაბ ჭიჭოშვილი, პროტესტის ნიშნად შენობიდან გადმოხტა და გარდაიცვალა.

დემონსტრანტებმა გააპროტესტეს დევნილთა განსახლების პრობლემაც — მათი თქმით, აფხაზეთის კონფლიქტიდან 30 წელზე მეტია გასული, დევნილთა დიდ ნაწილი კი კვლავ "დროებით" კომპაქტურ ჩასახლებებში ცხოვრობს, სადაც საცხოვრებელი პირობები ვერანაირ სტანდარტს ვერ აკმაყოფილებს — ამ ყველაფერში მოქალაქეები სახელმწიფო სტრუქტურებში ფესვგადგმულ კორუფციას ადანაშაულებენ.

აქციაზე შეკრებილებს სიტყვით მიმართა ერთ-ერთმა ორგანიზატორმა, აფხაზეთიდან დევნილმა აქტივისტმა ვენერო მელუამ. მან ისაუბრა იმ სოციალურ პრობლემებზე, რომელთა წინაშე დგომაც დევნილებს ყოველდღიურად უწევთ. მელუა შეეხო გულგრილობასაც, რომელსაც სახელმწიფო წლებია, ამ ადამიანების მიმართ იჩენს.

"ჩემი თაობის დევნილებს ძალიან კარგად გვესმის და ვიცით რას ნიშნავს, თუ როგორ შეიძლება გააბოროტოს, როგორ შეიძლება პურისთვის კონკურენციაში შეიყვანოს სიღარიბემ ადამიანი, მაგრამ ჩვენ რასაც არასდროს შევეგუებით, რასაც არასდროს არავის ვაპატიებთ, არის ის, რომ იმის გამო, რომ ჩვენს დისკრედიტაციასა და "გაშავებას" ვერ ახერხებენ, როგორც, შესაძლოა, სხვა ჩაგრული ჯგუფებისას ახერხებენ, ჩვენი გაჩუმების კამპანია გააგრძელონ. არ შეიძლება, რომ დევნილის ხმა მაშინ ისმოდეს, როცა მას ცეცხლი უკიდია", — განაცხადა ვენერო მელუამ.

დემონსტრანტებს სოციალური სამართლიანობის ცენტრის სამართლის პროგრამის დირექტორმა თამთა მიქელაძემაც მიმართა. მან ისაუბრა იმ ყოველდღიური პრობლემებზე, რომელთა წინაშე დგომაც დევნილებს ყოველდღიურად უწევთ.

"მგონია, რომ სწორედ იმის გამო, რომ დევნილებს არ აქვთ განცდა, რომ ვინმეს ესმის მათი ტკივილის, ისინი მიმართავენ ისეთ რადიკალურ ფორმებს, რომლებიც ჩვენ ამ შემთხვევაში ვიხილეთ. დევნილების ნახევარი ისევ რჩება განსახლებისა და საცხოვრებელი საჭიროებების გარეშე. როგორ შეიძლება წარმოვიდგინოთ, რომ ქვეყანას, რომელიც ამდენი წელია არსებობს, როცა 32 წელი გავიდა შეიარაღებული კონფლიქტებიდან, დევნილების ნახევარზე მეტი, 56000 ოჯახი კვლავ საცხოვრებლის გარეშე ჰყავს დატოვებული. განსაკუთრებულად ქართული ოცნების რეჟიმი, რომელიც დღეს საუბრობს, რომ 10%-იანი ეკონომიკური ზრდა გვაქვს — თურმე ქვეყანაში, რომელსაც აქვს ეკონომიკური დუღილი, დევნილებისთვის არავის სცალია და ისინი თავს იკლავენ. ჩვენ ვხედავთ, რომ დევნილები ორმაგად მოწყვლადები და ღარიბები არიან, მათ 84%-ზე მეტის შემოსავალი არის 1250 ლარზე დაბალი", — განაცხადა თამთა მიქელაძემ.