როცა ისრაელელი იდიტ ჰარელ სეგალი 50 წლის გახდა, დაბადების დღის საჩუქრად მან საკუთარი თირკმლის უცნობისთვის გაცემა მოისურვა.

საბავშვო ბაღის მასწავლებელს, რომელიც ჩრდილოეთ ისრაელში ცხოვრობს, ჰოლოკოსტს გადარჩენილი თავისი ბაბუა ყოველთვის ეუბნებოდა, რომ სიცოცხლის გადარჩენაზე დიდი ვალდებულება ადამიანს არ გააჩნია. ამიტომ, არ უყოყმანია, როცა საქმე საქმეზე მიდგა და თავისი უანგარობის გამოვლინების შესაძლებლობა მიეცა.

სეგალი იმ ორგანიზაციას დაუკავშირდა, რომელიც დონორებს მიმღებებთან აკავშირებდა და ცხრათვიანი პროცესის შემდეგ თავისი თირკმელი მას მისცა, ვისაც ეს სჭირდებოდა.

უცნობი კი ღაზის სექტორში მცხოვრები პალესტინელი ბიჭი აღმოჩნდა.

სანამ ბიჭი საჩუქარს მიიღებდა, სეგალმა ებრაულ ენაზე მისწერა წერილი, რომელიც პაციენტს მეგობარმა უთარგმნა არაბულად.

"შენ მე არ მიცნობ, თუმცა, მალე ძალიან ახლოს ვიქნებით, რადგან ჩემი თირკმელი შენს სხეულში იქნება. მთელი გულით ვისურვებდი, რომ ოპერაცია წარმატებით დასრულდეს, შენ კი დიდხანს, ჯანმრთელად და აზრიანად იცხოვრო".

როგორც სეგალი წერს, 11-დღიანი ომის შემდეგ ბრაზი და იმედგაცრუება დაეუფლა, თუმცა, წინ მაინც მხოლოდ მშვიდობასა და სიყვარულს ხედავდა.

"თუკი მეტი ჩვენნაირი იქნება, საბრძოლველი აღარაფერი იარსებებს".

თუმცა, გადაწყვეტილების მიღება ადვილი სულაც არ ყოფილა. ომს ქალის სამი ნათესავი შეეწირა, მათ შორის მისი ბებია-ბაბუა — მამის მშობლები — ამიტომ ოჯახი თირკმლის გაღების წინააღმდეგი იყო.

"ჩემი ოჯახი ამის წინააღმდეგი იყო. ყველა — ჩემი ქმარი, ჩემი და და მისი ქმარი. ყველაზე ნაკლებად კი მამაჩემი მიჭერდა მხარს", — ამბობს სეგალი, — "მათ ეშინოდათ".

როცა მიმღების ვინაობა შეიტყო, იგი ამას თვეების განმავლობაში მალავდა.

"არავისთვის მითქვამს", — იხსენებს სეგალი, — "ვიფიქრე, რომ თუკი მხოლოდ თირკმლის გაღების ამბავი ამდენად აშფოთებდათ, პალესტინელი ბიჭისთვის მისი მიცემა კიდევ უფრო ცუდ რეაქციას გამოიწვევდა".

რადგან ღაზის სექტორსა და ისრაელს შორის ურთიერთობა მეტად დაძაბულია, სეგალის გადაწყვეტილების სისრულეში მოყვანაზე პასუხისმგებლობა არასამთავრობო ორგანიზაციამ აიღო.

პალესტინელი ბიჭის მდგომარეობა კი მძიმდებოდა. საავადმყოფოში მამამისს უთხრეს, რომ თუკი ის ისრაელელი პაციენტისთვის გაიღებდა თირკმელს, მისი შვილი მიმღებთა სიის სათავეში მოხვდებოდა. მამაც ასე მოიქცა და ბიჭმა იმავე დღეს მიიღო ახალი თირკმელი.

სეგალის მიერ გაღებული საჩუქარი კი, რომელმაც თავის ოჯახში უთანხმოებაც გამოიწვია, იმაზე მნიშვნელოვანი აღმოჩნდა, ვიდრე მას ეგონა. მისი თირკმელი ბიჭს სიცოცხლის შენარჩუნებაში დაეხმარა, თუმცა, ამასთან, მსოფლიოს ერთ-ერთ ყველაზე დაძაბულ კუთხეში დაპირისპირებული მხარეები ერთმანეთთან დააკავშირა. ისრაელელი ქალის თქმით, იგი ბიჭს ოპერაციის წინა დღეს ესტუმრა, მის მშობლებთან კი დღემდე აქვს კონტაქტი.

"ჩემი აზრით, თირკმლის გაღება პიროვნული დამოკიდებულების შედეგი იყო და არა პოლიტიკურის", — ამბობს ქალი, — "და იმის შეტყობამ, ვინ იღებდა თირკმელს, წამით არ გამოიწვია ჩემში სინანული ან ყოყმანი. ასეც უნდა მომხდარიყო. დღე არ გავა, იმით ბედნიერი არ ვიყო, რომ ამ საყვარელი ბავშვის სიცოცხლე გადავარჩინე".

სეგალი ამბობს, რომ ბაბუის გარდაცვალებიდან ხუთი წლის შემდეგ, ეს ერთგვარი პატივის მიგებაა მისთვის. საბოლოოდ კი, თავის ოჯახთან ურთიერთობაც გამოსწორდა — თავის ქმარსა და შვილებს ახლა უკეთ ესმით, ოპერაციის წინა დღეს კი მამამისმაც დაურეკა.

"არ მახსოვს, რას ამბობდა, რადგან ტიროდა", — იხსენებს სეგალი.

ამის მიუხედავად, ყოყმანის გარეშე უთხრა მამას, რომ თავის თირკმელს პალესტინელ ბიჭს ჩუქნიდა.

წამით სიჩუმე ჩამოვარდა. შემდეგ კი მამამისმა უპასუხა.

"ჰო. მასაც ხომ სჭირდება სიცოცხლე".