საგარეო ვაჭრობის მონაცემების მიხედვით, თურქეთი საქართველოსთვის კვლავ მთავარი სავაჭრო პარტნიორია. 2021 წლის პირველ კვარტალში მეზობელი ქვეყნისგან 343 მილიონი დოლარის ღირებულების საქონელი ვიყიდეთ, რაც მთლიანი იმპორტის 17,6%-ია. უნდა აღინიშნოს, რომ იანვარ-მარტის მდგომარეობით, საექსპორტო ბაზრებს შორის ჩინეთი, რუსეთი და აზერბაიჯანი ლიდერობენ, თუმცა სავაჭრო ბრუნვის მიხედვით (ექსპორტისა და იმპორტის ჯამი), იმპორტის ხარჯზე, თურქეთი მთავარ სავაჭრო პარტნიორად ითვლება.

ასეთია იმ ტოპ-10 სასაქონლო ჯგუფის ჩამონათვალი, რომელიც 2021 წლის პირველ კვარტალში თურქეთისგან ვიყიდეთ:

1. ელექტროტექნიკური მანქანა-მოწყობილობები და მათი ნაწილები — $49,5 მილიონი, კლება გასული წლის შესაბამის პერიოდთან — 9,5%;
2. არაძვირფასი ლითონები და მათი ნაწარმი — $47,6 მილიონი, კლება — 17,2%;
3. ტექსტილის მასალები და ნაწარმი — $40,7 მილიონი, ზრდა — 0,9%;
4. მიწისზედა სატრანსპორტო საშუალებები და მათი ნაწილები — $40 მილიონი, ზრდა — 178,8%;
5. ქიმიური და ფარმაცევტული პროდუქცია — $34,7 მილიონი, კლება — 13,3%;
6. პლასტმასები, რეზინი და მათი ნაწარმი — $32,6 მილიონი, ზრდა — 0,9%;
7. მინერალური პროდუქტები — $16,7 მილიონი, ზრდა — 3,5%;
8. მცენარეული წარმოშობის პროდუქტები — $14,8 მილიონი, კლება — 11,8%;
9. ბოჭკოვანი და ცელულოზური მასალების ნაწარმი — $13 მილიონი, კლება — 8,6%;
10. სხვადასხვა სამრეწველო საქონელი — $12 მილიონი, კლება — 32,9%;

გარდა ამისა, მიმდინარე წლის პირველ-სამ თვეში თურქეთიდან 41,6 მილიონი დოლარის ღირებულების საქონელი იმპორტირდა.

სტატისტიკის მიხედვით, 2021 წლის იანვარ-მარტში, გასული წლის პირველ კვარტალთან შედარებით, თურქეთიდან იმპორტირებული საქონლის ღირებულება 6,6 მილიონი დოლარით შემცირდა, ხოლო ექსპორტის მოცულობა 64 მილიონი დოლარით გაიზარდა.

რაც შეეხება ექსპორტისა და იმპორტის მთლიან მოცულობას, მიმდინარე წლის იანვარ-მარტში ექსპორტი გაიზარდა, ხოლო იმპორტი შემცირდა. საქსტატის ინფორმაციით, მიმდიანარე წელს 5,3%-ით მეტი საქონელი გავყიდეთ, ხოლო 2,4%-ით ნაკლები ვიყიდეთ.

როგორც წესი, ექსპორტის ზრდა ეკონომიკისთვის დადებითი მოვლენაა, რადგან ვაჭრობის ამ მიმართულებით განვითარებას ქვეყანაში მეტი უცხოური ვალუტის შემოდინება შეუძლია. თუმცა, უნდა აღინიშნოს, რომ კრიზისის პირობებში იმპორტის კლება ცალსახად დადებითად ვერ შეფასდება, ვინაიდან, შესაძლებელია, ის ქვეყნის მოსახლეობის მხრიდან სამომხმარებლო საქონელზე მოთხოვნის კლებას უკავშირდებდეს — როგორც წესი, ეს მაშინ ხდება, როდესაც ადამინებს კონკრეტული პერიოდისთვის უფრო ნაკლები რაოდენობის საქონლის ყიდვის შესაძლებლობა აქვთ, ვიდრე მანამდე.