ალევტინა შერნინა ჯერ კიდევ ბავშვი იყო, როცა მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში ლენინგრადის ბლოკადას გადაურჩა. ტრაგიკული გამოცდილებიდან რვა ათწლეულის შემდეგ, იგი იმდენად დასუსტებულია, რომ გადაადგილება და საუბარიც კი უჭირს, თუმცა, ახლა ისევ ბლოკადაშია მოქცეული — ამჯერად ხარკოვში.

პუტინის სრულმასშტაბიანი ომის დაწყების შემდეგ 91 წლის ქალი კონფლიქტის ერთ-ერთ ყველაზე მწვავე ზონაში — უკრაინაში სიდიდით მეორე ქალაქში — აღმოჩნდა. აგრესორი ქვეყნის სამხედრო ძალების თავდასხმა შერნინას საცხოვრებელთან იმდენად ახლოს მოხდა, რომ მისი ბინის ფანჯრებიც ჩაიმსხვრა.

ამის მიუხედავად, ქალი გაქცევას ვერ ახერხებს — თავშესაფარშიც კი. ფიზიკური სისუსტისა და გულის პრობლემების გამო სახლის დატოვებაც უჭირს. მისი ოჯახის წევრის, ნატალიას თქმით, ალევტინას ომის დაწყებამდე კომუნიკაცია შეეძლო, თუმცა, დღეს ამასაც ვერ ახერხებს.

ცოტა ხნის წინანდელმა დაბომბვამ ემოციურად ნატალიაზეც იმოქმედა, რომელიც იმ დროისთვის სამზარეულოში ჩაის ამზადებდა.

"მერე კარი გავაღე", — იხსენებს იგი, — "ვერ ვხვდებოდი, რა ხდებოდა. წინ ყველაფერს ცეცხლი ეკიდა, ფანჯრები კი იმსხვრეოდა".

ბინაში ახლა ცივი ქარი უბერავს. საბანშემოხვეული და სახეგაცრეცილი შერნინა თვალდახუჭული ზის და ფეხები ელექტროგამათბობელთან მიუწყვია.

"არაადამიანურად ვბრაზდები, როცა ვფიქრდები, რომ ალევტინამ ცხოვრება ლენინგრადის ბლოკადაში, შიმშილსა და სიცივეში, დაიწყო და ახლა სიცოცხლის ბოლო წლებსაც მსგავს პირობებში ატარებს", — ამბობს ნატალია.

იგი რუსულ სამხედრო ძალებს ფაშისტებს ადარებს, რომლებმაც ლენინგრადი (დღევანდელი სანქტ-პეტერბურგი) თითქმის 900 დღის განმავლობაში ბლოკადაში მოაქციეს და ასობით ათასი ადამიანი შიმშილით დახოცეს.

"რისი დამცველები არიან?", — კითხულობს ნატალია, — "ვის დასაცავად მოვიდნენ?".

ხარკოვი, რომელიც რუსეთის საზღვრიდან 40 კილომეტრში მდებარეობს, ახლა რთულ სიტუაციაშია. ქალაქის ზოგიერთმა მცხოვრებმა გაქცევა მოახერხა, თუმცა, დანარჩენებს, მათ შორის შერმინასა და მის ოჯახს, არჩევანი არ ჰქონდათ.

"ალევტინას გამო ჩვენ ვერ წავალთ", — ამბობს ნატალია, — "ისეთ მდგომარეობაშია, რომ მისი გადაადგილება ტრანსპორტით არ შეიძლება. წასვლა გვენდომებოდა, მაგრამ ჩემი შვილი სამშობიარო სახლში ექიმად მუშაობს აქ. სამსახურში ყოველ ჯერზე ოთხი დღით მიდის, რადგან ღამით გადაადგილება სახიფათოა".

რადგან ხარკოვში საზოგადოებრივი ტრანსპორტი აღარ მუშაობს, ნატალიას შვილს სამსახურამდე მისაღწევად ახლა თითქმის 10 კილომეტრის ფეხით გავლა უწევს. მის გარდა სამშობიარო სახლში ექიმების მხოლოდ მესამედია დარჩენილი. დანარჩენების ნაწილმა ქალაქი დაბომბვის შიშით დატოვა.

დაბომბვის მასაც და ნატალიასაც ეშინიათ. ფიქრობდნენ კიდეც, საკუთარი სახლის სარდაფში ალევტინასთან ერთად ჩასულიყვნენ.

"მაგრამ, როგორც ხედავთ, მისი გადაადგილება ძალიან რთულია", — დასძენს ნატალია, — "ამას, უბრალოდ, ვერ მოვასწრებთ".

• პუტინის ომი უკრაინაში — განახლებადი

იმისთვის, რომ არ გამოგრჩეთ უკრაინაში მიმდინარე პროცესებთან დაკავშირებული სიახლეები, შემოგვიერთდით ჯგუფში — რა ხდება უკრაინაში