ივნისში მეიოს კლინიკამ პირველად შეასრულა სახის ტრანსპლანტაცია.

ამ სამედიცინო სასწაულს, რომელიც ასე იშვიათად ხდება, წინ ორი ახალგაზრდა მამაკაცის სევდიანი ისტორია უძღვის.

2006 წელს 21 წლის ენდი სენდნესმა თავის მოკვლა სცადა. მან ნიკაპში იარაღი ისროლა, რამაც სახის დიდი ნაწილი დაუზიანა, თუმცა, ის გადარჩა.

სანამ ის სტაბილურ მდგომარეობაში იყო, მეიოს კლინიკის ექიმებმა მისი სახის აღსადგენად ყველაფერი გააკეთეს, მაგრამ ვერაფერი მოუხერხეს დაკარგულ ყბას, ცხვირსა და კბილებს.

სენდნესი საბოლოოდ სახლში წავიდა და სამსახურს დაუბრუნდა.

2012 წელს მეიოს კლინიკას სახის გადანერგვის იდეა მოუვიდა. პროცედურა რთული და რისკიანი იქნებოდა.

რამდენიმე კვლევის შემდეგ სენდნესი დარწმუნდა, რომ სწორად იქცეოდა.

"როდესაც ისე გამოიყურები, როგორც მე გამოვიყურები და ისე ფუნქციონირებ, როგორც მე ვფუნქციონირებ, პატარა შანსიც კი არ უნდა გაუშვა ხელიდან", - ამბობდა ის.

ეს იყო ოპერაცია, რომელსაც ახალგაზრდა კაცისთვის ცხოვრება უნდა დაებრუნებინა.

პროცედურის დასაწყებად დრო და უზარმაზარი მომზადება იყო საჭირო. მეიოს კლინიკის ექიმებმა 50 შაბათი გაატარეს ოპერაციისთვის ტრენინგში.

ესეც მოსამზადებელი მოვლენების ამსახველი ვიდეო:

2016 წლის იანვარში სენდნესი ორგანოთა დონორების სიას დაემატა. ის რამდენიმე წელი დონორის გამოჩენას არც კი ელოდებოდა, მაგრამ სულ რაღაც ხუთი თვის შემდეგ მას კლინიკიდან დაურეკეს.

21 წლის მამაკაცმა, სახელად კალინ როსმა სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა. ის დონორთა სიაში იყო.

მცირე ყოყმანის შემდეგ, მისი ცოლი ლილი როსი, რომელიც იმ დროს ორსულად იყო, გარდაცვლილი მეუღლის სახის გადანერგვას დათანხდა. მისი თქმით, ეს გადაწყვეტილება იმიტომ მიიღო, რომ მომავალში შვილისთვის მოეყოლა, როგორ დაეხმარა მამამისი სხვა ადამიანს.

ოპერაციას 56 საათი და 60 ადამიანი დასჭირდა.

ექიმთა გუნდმა ერთი სრული დღე მხოლოდ იმაში დახარჯა, რომ ყველა ძვალი, კუნთი და კანი მოეგროვებინა დონორისგან. დანარჩენი დრო დაიხარჯა სენდნესზე სახის დაშენებაში.

32 საათის შემდეგ გუნდმა შეძლო ცხვირის, ლოყების, პირის, კბილების, ტუჩების, ყბისა და ნიკაპის გადანერგვა სენდნესისთვის.

სენდნესს არ ჰქონდა უფლება, საკუთარი თავი ენახა პროცედურიდან სამი კვირის მანძილზე. როდესაც მან სარკეში ჩაიხედა, აღფრთოვანდა.

სენდნესი ამბობს, რომ ცვლილების მასშტაბი ოპერაციიდან სამ თვეში გაიაზრა. ის ლიფტში იყო და პატარა ბიჭმა მას შიშისა და გაკვირვების გარეშე შეხედა. ასეთი რამ სახის დაზიანების შემდეგ მის ცხოვრებაში აღარ მომხდარა.

პროცედურის შემდეგ სენდნესს ყნოსვაც დაუბრუნდა, სუნთქვაც შეძლო და ნორმალურად ჭამაც დაიწყო.

ახლა ის თავს ჩვეულებრივ ადამიანად გრძნობს.